Domme vraag, maar wie drukt er op de knop die de reclameborden van beeld laat wisselen? Ik stel ze omdat in Peking, in de kwartfinale van de ATP 500, een bord van beeld wisselde tijdens de opslag van Alexander Zverev, en dat werd een hele match in de match.
Ik begin bij het begin, zoals ze het me in de les hebben geleerd. Tweede game. Zverev serveert, Novak Djokovic retourneert, Zverev mist zijn volgende slag. Pas dan protesteert hij: het scherm zou hem tijdens de opslag hebben afgeleid. De scheidsrechter bekijkt de beelden en geeft hem gelijk.
Djokovic was het helemaal niet eens. Hij zei: „Hij heeft geserveerd, ik speelde een bal, hij speelde nog een en pas dan protesteert hij. Is dat aanvaardbaar?” En even later: „Dit moet een van de domste regelwijzigingen zijn die ik ooit heb gehoord.”
Zverev zei zelf een zin die ik heel goed begrijp: „Ik wist niet of ik daarvoor een herziening kon aanvragen, daarom ben ik gekomen en heb ik het aan de scheidsrechter gevraagd.” Dat is precies wat ik al drie weken op de redactie doe. Ik weet het niet, dus ik vraag het.
Volgens de bron laat de regel toe om een hinder te melden nadat het punt voorbij is. Ik heb dus twee vragen. Eén: mag je een reclame lezen terwijl je serveert? Twee: als de hinder na het punt nog telt, telt ze dan ook na het game? Na de set? Djokovic stelde bijna dezelfde, met een rally van 30 slagen: je zou hem kunnen verliezen en daarna zeggen: „Goed, nu ga ik protesteren.” Ik merk op dat we het daar allebei over eens zijn: er zou een antwoord moeten komen.
Blijft het bord. Het publiek moet stil zijn, de toeschouwer mag niet bewegen tijdens de opslag, en achter de speler wisselt een scherm van beeld. Ik heb Céline gevraagd of dat normaal was.
Op terrein 4 knippert de neon al twee seizoenen. Niemand heeft daar ooit een punt voor betwist. We hebben geen videoarbitrage, hè.
Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand wie op de knop drukt. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
