Patrick Mouratoglou heeft maar één spijt over de Laver Cup: de puntentelling. Volgens We Love Tennis vindt de bedenker van de UTS, een exhibitie met andere regels en een ander puntensysteem, het format te klassiek. Hij looft de super tie-break in de derde set, die te lange wedstrijden moet vermijden, maar hij was „veel verder” willen gaan.
„Het scoresysteem zou volledig herdacht moeten worden”, schreef hij, waarna hij besloot dat „dit format over het geheel genomen fantastisch is”.
Maxime las de post in de trein van 7 u 32. Hij kwam op de redactie aan met één vraag, daarna met vier.
Domme vraag, maar als je de score volledig kunt herdenken, betekent dat dan dat 15-30-40 niet verplicht was? Men zegt me dat het traditie is, oké, maar wat dan nog? Ik heb drie collega’s gevraagd wie beslist heeft over die 15. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand het. En nu legt een meneer die wedstrijden organiseert uit dat zelfs een moderne competitie nog op de ouderwetse manier telt. Dus iedereen wist dat het vreemd was, behalve ik, die het vreemd vond. Ik heb „super tie-break” in mijn notitieboekje geschreven. Ik weet nog niet wat er zo super aan is. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Mouratoglou preciseert dat zijn spijt „geen enkele invloed heeft op de kwaliteit van het product”. Maxime onderstreepte „product” twee keer in zijn notitieboekje, zonder te weten waarom een toernooi er een is.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
