Gaël Monfils is benoemd tot kapitein van het Franse Davis Cup-team, in de plaats van Paul-Henri Mathieu. Ik las dat in de trein van 7u32, en mijn eerste vraag was de simpelste: wat doet een kapitein eigenlijk in het tennis? In het voetbal speelt de kapitein mee. Hier blijkt hij op een stoel naast het veld te zitten. Domme vraag, maar heeft hij een kapiteinsband?
Ik zocht uit wie die stoel nog wilde. Jo-Wilfried Tsonga was kandidaat. Volgens L’Équipe „werkte hij aan een project, maar zijn rol als aandeelhouder van de All In Academy, tegelijk organisator van de ATP 250 van Lyon en agent, was een rem wegens belangenconflicten”. Dus om op die stoel te zitten mag je geen toernooi organiseren en geen agent zijn. Dat is tenminste een duidelijke regel. Ik heb ze in mijn schriftje genoteerd.
Daarna ontdekte ik dat de kapitein er niet alleen voor staat. Monfils krijgt steun van Gilles Simon, directeur high performance bij de FFT, en van Richard Gasquet, lid van de expertencel. Een expertencel. Ik vroeg de redactie wat ze daar doen. Niemand wist het. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand het, zeker hier niet.
Volgens We Love Tennis kwam de benoeming tot ieders verrassing, en wordt de keuze al 24 uur druk becommentarieerd. Daniel Riolo, een journalist die gespecialiseerd is in voetbal, schreef dat hij het bij Tsonga, „altijd aanwezig en strijdlustig”, „een beetje zuur” vindt… „Maar ja”. Een voetbaljournalist die een tenniskapitein becommentarieert. Dat begrijp ik: ik kom ook van elders.
De jongeman vroeg of er een kapiteinsband was. Niemand antwoordde hem. Iemand zou hem eens moeten helpen.
Ik moet nog uitzoeken hoe men kiest welke speler men opstelt, en wie beslist dat een kapitein verrassend is. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
