Alexander Zverev heeft zijn tweede grandslamtitel van het seizoen veroverd op de US Open, tegen Ben Shelton, na Roland-Garros begin juni. Zverev en Carlos Alcaraz bevinden zich nu in Londen voor de Laver Cup, in het shirt van Team Europe.
Tijdens een training nam Alcaraz een pauze om Zverev te vragen wat er door zijn hoofd ging op het moment dat hij de finale afsloot. Het antwoord van de Duitser: « Er zat niets in mijn hoofd, dat is het voordeel: als je dom bent, helpt dat! » Hij verduidelijkte: « Ik dacht dat de stand 4-1 was, dus ik was helemaal niet gestresseerd. Als ik had geweten dat het 5-2 was, was ik meteen heel nerveus geweest. » De echte stand was inderdaad 5-2, en Zverev had enkele seconden nodig om te beseffen dat de match voorbij was.
Die mix ken ik. De stand kwijtraken midden in mijn spelintenties, dat overkomt me regelmatig op zondag, vooral in de derde set, met dat neonlicht van terrein 4 dat staat te knetteren. Het verschil is dat ik, als ik denk dat ik 4-1 voorsta, meestal 2-3 achtersta. Hij vergist zich in de goede richting. Dat leer je technisch niet op de training van dinsdagavond.
Alcaraz bevestigde het principe op zijn manier: « Nee, nee, ik heb erover nagedacht, het moet enorm helpen om niet te weten dat het de laatste set is. » Een smakelijke woordenwisseling tussen de twee, gefilmd tijdens de training, die veel zegt over hoe een kampioen een beslissend moment kan doorstaan zonder er zich volledig van bewust te zijn.
Mijn seizoen begint pas echt in mei, dus ik heb dat nog nooit kunnen uittesten op zo’n belangrijk punt. Maar ik onthoud het idee: de stand niet meer hardop tellen, gewoon spelen. Op twee trainingen na, hè, ik denk dat het bij mij ook zou werken.
Dat relativeert, een beetje, de druk op grandslamfinales: soms helpt het om niet te weten waar je staat om sneller vooruit te gaan.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RTBF Sport.
