Domme vraag, maar als je vorig jaar een toernooi gewonnen hebt en je komt terug, wat doe je dan precies?
Valentin Vacherot, Monegask, titelhouder, versloeg de Argentijn Sebastian Baez met 6-4, 7-6 in zijn openingsmatch op de Masters 1000 van Shanghai. Op het centercourt. Tot daar kan ik volgen. Daarna zei hij op de persconferentie: „Ik heb geprobeerd het niet als een titelverdediging te beschouwen.”
Ik heb dat in mijn notitieboekje genoteerd, in de trein van 7.32 uur, en ik ben gaan uitpluizen. Stap een: hij heeft de titel. Stap twee: hij verdedigt hem niet. Stap drie: als iemand anders hem wint, heeft hij hem dus niet verloren, want hij verdedigde hem niet. Stap vier: hij kan dus eeuwig titelhouder blijven zonder ooit iets te verdedigen. Ik vond het systeem geniaal. Toen herlas ik het, en nu twijfel ik over stap drie.
Hij zei ook: „Het zou te arrogant zijn om te zeggen dat ik hier uitsluitend kom om mijn titel te verdedigen.” Uitsluitend. Dat woord telt. Hij verdedigt dus een beetje, maar niet uitsluitend. Ik heb geprobeerd het percentage uit te rekenen. Mijn notitieboekje gaat niet zo ver.
Wat hij in de plaats doet, is blij zijn. Hij verklaarde dat de vreugde om terug te zijn in Shanghai de bovenhand haalde op al de rest. Hij zei zelfs dat hij niet goed wist of hij die eerste ronde op het centercourt zou mogen spelen. De titelhouder, die twijfelt of hij het centercourt krijgt. Men zegt me dat het de beleefdheid van het circuit is, oké, maar wat dan nog?
Ik heb Jean-Pol gevraagd of hij ooit een titel verdedigd heeft.
Meerdere keren. Met arrogantie. Zo hou je ze, hè.
Hij kon me niet zeggen welke. Ik heb gezocht, ik heb niets gevonden, en ik ben gestopt met zoeken toen hij me aankeek.
Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
