Een journalist ondervroeg Carlos Alcaraz over de omstandigheden van het weekend op de Laver Cup, die bijzonder traag werden bevonden voor een indoorwedstrijd. De Spanjaard klaagt daar niet over, “vooral met mijn opslag, die niet de krachtigste is”, zei hij. Hij sprak met Yannick en het team over de evolutie van het spel, over ondergronden die vroeger sneller waren en nu trager worden, en hij heeft een idee: “het zijn niet zozeer de ondergronden, maar eerder de ballen”.
Alcaraz merkte ook op dat in veel toernooien “de grip van de bal helemaal anders is”. Vandaar zijn vraag aan de tour: de best mogelijke ballen vinden voor de specifieke ondergronden en toernooien waarop gespeeld wordt. “Dat zijn heel belangrijke dingen om te weten”, benadrukte hij.
Maar één zin deed onze stagiair stilvallen: “De bal is veel groter en het is een helemaal ander spel met nieuwe ballen.”
Domme vraag, maar groter dan wat? Ik heb de redactie gevraagd of er een officiële maat bestaat. Ze zeiden ja. Ik vroeg wie die meet. Stilte. Ik heb een meetlint gehaald en drie ballen uit de kast van het bureau: een nieuwe, een gemiddelde, een die al wat meegemaakt heeft. De nieuwe is heel zacht, heel harig. De oude is kaal. Misschien wordt de bal groter als hij aankomt, zoals een natte kat die droogt. Dan de grip: eerst dacht ik dat het een supportersclub was. Ze legden me uit dat het gaat over hoeveel de bal vasthoudt. En in zijn idee zou je bij elk toernooi een andere bal moeten kiezen, speciaal daarvoor. Zoals schoenen. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand op het bureau wie de ballen kiest. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Alcaraz weet niet “of ze het gaan veranderen of niet”. Hij voegde eraan toe dat hij probeert zich zo goed mogelijk aan te passen aan elk toernooi waaraan hij deelneemt.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
