Zverev versloeg Norrie donderdag in Peking met 7-6(1), 6-4. Voor de derde keer dit seizoen, na de Australian Open en Cincinnati. Ik kijk naar die tiebreak van 7-1 en ik herken het schema: als je de tegenstander al van buiten kent, kom je met duidelijke intenties in het beslissende game. Die tiebreak, die win ik. Niet altijd, maar ik win hem.
Ik heb ook een Norrie. Een dame van een naburige club, dit jaar drie keer tegengekomen in de interclub. Drie keer hetzelfde terrein 4, dezelfde neon die in de tweede set begint te zoemen. De derde keer wist ik waar ze zou serveren, nog voor zij het zelf wist. Ik heb toch verloren, maar dat lag aan de snaren.
Het interessantste komt na de match. Op de persconferentie verdedigde Zverev het best-of-five in de Grand Slams. Hij zegt: „Fysiek is het een van de zwaarste proeven waar een speler mee te maken kan krijgen.” Hij verwijst ook naar de recordkijkcijfers van de Australian Open en de US Open, volgens Tennis Actu.
Vijf sets. Bij ons is het op zondag twee sets en een supertiebreak, en de kantine sluit om één uur. Als we in vijf sets speelden, zou mijn niveau er echt uitkomen, denk ik oprecht. Mijn probleem is de start. Mijn seizoen begint pas echt in mei, en mijn wedstrijden rond de derde set.
Céline, in vijf sets had je in vijf sets verloren. Het is wiskunde, ik heb het uitgerekend.
Zverev had het ook over Novak Djokovic, die voorstander is van een wijziging, met een „misschien” over de leeftijd die oploopt. Daar zeg ik niets over: wie in mijn club aan de kantine over leeftijd begint, betaalt de ronde.
Volgende tegenstander van Zverev: Juncheng Shang, voor een plaats in de kwartfinales. Hem ben ik nog nooit tegengekomen in de interclub, dus ik kan jullie nog niet zeggen waar hij zal serveren. Geef me drie zondagen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Tennis Actu.
