Domme vraag, maar hoe word je een van de acht beste spelers van het seizoen als je op de vier grootste toernooien maar één match wint?
Arthur Fils heeft zich geplaatst voor het Masters van Turijn. Genoteerd. Daarna las ik de rest: één gewonnen match op de vier Grand Slams van 2026, en forfait op de Australian Open en op Roland Garros. Ik heb het herlezen. Het cijfer bewoog niet.
In de trein van 7u32 heb ik een tabel in mijn notaboekje getekend. Linkerkolom: de belangrijkste toernooien. Rechterkolom: de overwinningen. Dat werd een heel lege kolom. En toch gaat hij naar Turijn. Er zijn dus andere toernooien die tellen, en niet zo weinig. Niemand had me dat gezegd.
Het mooiste is dat Fils zelf de paradox samen met mij lijkt te ontdekken. Door L’Équipe ondervraagd, antwoordde hij er lachend op: „Ik zou het moeten nakijken, ik denk dat het bij de records hoort.” Daarna: „Ik moet me er eens in verdiepen.” We zijn met twee om ons te informeren. Ik voel me minder alleen.
De bron zegt dat enkel Brad Gilbert zich in 1989 had geplaatst zonder enige overwinning op een Grand Slam. Fils is dus niet eens het vreemdste geval. Hij heeft één overwinning voorsprong op het vreemde.
Het is heel simpel. Een Grand Slam, dat is twee weken. Het seizoen, dat is elf maanden. Ik had het in januari al gezegd.
Ik heb Jean-Pol gevraagd waar hij dat gezegd had. Hij zei: „in gedachten”.
Fils wordt getraind door Goran Ivanisevic. Hij zegt dat het Masters een kinderdroom is en dat hij hoopt er bijna elk jaar bij te zijn. Ik droomde op zijn leeftijd, of eigenlijk op de mijne, ervan te begrijpen waarom 15-30-40. Hij gaat naar Turijn. Ik vroeg of je daar wel een match moet winnen om te tellen. Men zei me van wel. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
