Nick Kyrgios wilde Andy Murray in zijn podcast. Mislukt. We Love Tennis ziet Murray achter de voormalige vriend over wie Kyrgios het op sociale media heeft, en de zin die mij deed stilstaan, is de laatste: „Kom op, man, maak een beetje tijd vrij”.
Tijd vrijmaken. Ken ik. Mijn forehand langs de lijn train ik op dinsdagavond, als terrein 4 vrij is, dus nooit. De bubbel huren we per uur, en dat merk je aan het spel. Dus als een topspeler tegen een andere zegt dat hij een moment moet vinden, kies ik geen kamp. Ik heb medelijden met de agenda.
Kyrgios zegt dat ze „vroeger dichter bij elkaar stonden” en dat hij niet eens meer weet of Murray nog een vriend is of „gewoon een collega”. In de interclub heb ik dezelfde status met mijn ex-dubbelpartner. We waren heel close tot ze C30.2 werd. Sindsdien antwoordt ze niet meer voor de zondagen om tien uur. Het gaat om speelschema’s, niet om personen.
En hijzelf, Kyrgios, heeft zijn eigen programma: rentree op de Kooyong Classic, de exhibitie op de voormalige site van de Australische Grand Slam, daarna de Australian Open. Een exhibitie om weer op gang te komen voor het grote moment, dat is precies mijn voorbereiding. Alleen is mijn exhibitie het gemengd dubbel van Allerheiligen, en mijn grote moment het AFT-klassement in januari.
In Couvin stuurden we een kaartje als we geen tijd hadden. De podcast stuurt niets.
Ik onthoud vooral de intentie. Iemand uitnodigen is risico nemen, zoals naar het net gaan op een tweede service. Het lukt niet altijd. Die bal, die maak ik. Niet altijd, maar ik maak hem. En als ik hem niet maak, goot het.
Kooyong is in elk geval buiten. Geen bubbel die je per uur moet huren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
