De jongeman heet Rafael Jodar. Hij is elfde in iets wat ze de Race noemen. Men legt me uit dat hij, nu Jannik Sinner forfait geeft, nog maar twee plaatsen van de ATP Finals verwijderd is, een kwalificatie die historisch heet te zijn.
Men heeft hem dus gevraagd of hij eraan dacht. Hij antwoordde: „Geen van die elementen houdt me bezig. Ik ga me concentreren op mijn volgende match. Als dat lukt, ben ik heel blij. Als het niet lukt, ben ik nog altijd heel blij met mijn seizoen, want het is mijn eerste, en volgend jaar probeer ik het opnieuw”.
Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk. In Couvin, wanneer een jongen voor het eerst meedeed aan de rijsttaartwedstrijd van de parochie, vroeg niemand of hij ging winnen. Men proefde, zei dat het ging, en gaf hem afspraak voor volgend jaar. Hij kwam terug. De taart was beter.
Hij deed meer dan dat. Hij speelt het Masters 1000 van Shanghai, waar Arthur Fils, Frances Tiafoe, Novak Djokovic en Taylor Fritz al uitgeschakeld zijn. En het is zijn eerste seizoen, hij zegt het zelf. Hij heeft beleefd geantwoord op een vraag die je een beginneling niet stelt.
Degene met de microfoon probeert het volgend jaar trouwens ook opnieuw.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
