Dit is geen detail voor de umpire, dit is het reglement dat opengaat. Sinds de US Open gaan er drie pistes rond om tennis aantrekkelijker te maken: best of three in plaats van best of five, een beslissend punt op 40-40, en de let bij de opslag afschaffen.
Jessica Pegula wijst er twee af. « Ik haat het idee van een beslissend punt op 40-40. Ik hoop dat we de mogelijkheid om met voordeel te spelen nooit verliezen. » En over de let: « ik vind dat stom. Waarom zou je een punt op die manier willen winnen, alleen omdat de bal het net raakt en er net achter valt? »
Over het format komt ze met een idee waar ze zelf niet in gelooft: best of three tot de kwartfinales, daarna best of five, « maar zou dat het probleem oplossen? Neen ». En dan die ene zin, tussen de rest: « Eerlijk, ik weet niet wat de oplossing is. »
Dat beslissend punt, ik had het in januari al gezegd, en ik was tegen. Enfin, ik was voor, maar met voorbehoud, wat op hetzelfde neerkomt, hè.
Monique heeft vooral de bal onthouden die je opnieuw mag slaan.
Ze willen dus de bal weghalen die je overdoet, die het net heeft geschampt. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk. In de parochie, bij ons, als de lector in de verkeerde lijn ging, begon hij zijn zin gewoon opnieuw, en niemand in de kerk won daar iets bij. De dame zegt dat het stom is. Eén woord, en het is goed gekozen. Wie de let wil afschaffen, wil winnen zonder te spelen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
