Het decor van die kwartfinale: op het Arthur Ashe Stadium gingen de drie matchen voor die van Shelton allemaal over de volledige afstand. Aryna Sabalenka tegen Linda Noskova, Jessica Pegula tegen Emma Navarro, en daartussen de kwartfinale van Frances Tiafoe. Resultaat: 3u34 voor het laatste punt.
Tiafoe zelf was dinsdag rond 19u klaar, in vijf sets tegen Alex Michelsen. Twee dagen rust voor Shelton, geen dag extra voor wie dan ook: vrijdagavond, 19u lokale tijd, treffen de twee Amerikanen elkaar.
Om 3u34 eindigen en twee dagen later opnieuw spelen, technisch ken ik dat dossier. Op zaterdag loopt het clubtornooi uit, je bent om 1u thuis, en zondag om 9u sta je enkel 3 te spelen op terrein 4, met de tl-lamp die knippert. Het verschil met Shelton is dat ze mij geen twee dagen geven, ze geven mij een koffie. Op twee trainingen na, hè. En over de besnaring spreekt niemand: na een korte nacht verlies je drie kilo spanning in je hoofd, niet in je racket.
Over de recuperatie zei Matt Little, ex-fysiektrainer van Andy Murray: “Hij zal moeten dutten om slaap in te halen. Op voedingsvlak zal hij zorgen dat hij zoveel mogelijk koolhydraten en eiwitten binnenkrijgt voor die volgende match, en proberen terug in een routine te komen. Het komt erop neer dat je de hydratatie optimaliseert en zoveel mogelijk slaapt zonder helemaal in een diepe slaap te vallen.”
Tiafoe gaf zijn mening over het lange format: “Hou ik van vijfsetters? Absoluut niet. Maar het is tennis, man. Ik ben opgegroeid met zoveel ongelooflijke vijfsetters. Novak-Rafa, Federer-Rafa, epische vijfsetters die uren en uren duren. Dat is de geschiedenis van de sport.”
Ik, in Kitzbühel, in ’92, had de powernap al uitgelegd. Niemand wilde luisteren, en kijk waar we nu staan.
De rest van de veertien dagen zit in twee cijfers: in de eerste zeven nachten eindigden drie matchen na 2u en drie andere na 1u. Venus Williams en Sofia Kenin begonnen hun eerste ronde om 0u13.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BBC Sport.
