Niemand heeft een match verloren. Jodar blies donderdag zijn kaarsjes uit, en de ranking van de dag erna had in de eerste honderd plaatsen geen enkele speler onder de 20 meer staan.
De vorige keer dat de top 100 er zo uitzag, was in juli 2014. Op 7 juli ging Nick Kyrgios, 19 jaar, van de 144e naar de 66e plaats, daags na zijn parcours op Wimbledon. Enkele maanden later kwam ook Borna Coric erbij, nog 17 jaar, na zijn halve finale in Bazel.
Twaalf jaar later is het vakje dus opnieuw leeg, en het loopt leeg zonder dat er één resultaat verandert: een verjaardag volstaat. Er zal een parcours nodig zijn in de trant van dat van Kyrgios op Wimbledon, of van Coric in Bazel, om het weer te vullen.
De volgenden wachten een verdieping lager. Federico Cina, 19 jaar, is 168e, en dat is de best geklasseerde tiener. Jan Kumstat, 19 jaar, staat 184e na een zomer van duidelijke progressie. Diego Dedura-Palomero, 18 jaar, is 188e. Moïse Kouame, 17 jaar, is 199e.
Wat mij interesseert, is het mechanisme. Je speelt geen enkel punt, je blaast je kaarsjes uit, en je statuut verandert. Dat is precies januari bij mij: ik heb sinds de ballon in november geen bal meer aangeraakt, en toch verneem ik wat ik waard ben.
“Welke hoek je ook kiest, Rafa Jódar de bal zien slaan is een pracht”, schreef de Spaanse tennisfederatie op haar account Tenis España.
168e, 184e, 188e, 199e, en de jongste is 17: het zit vol daar, het niveau bij de jongeren is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet. Men zegt me dat er een kloof is met mij. Ik zie twee trainingen per week en de tl-lamp van terrein 4. Op twee trainingen na, hè. En mijn seizoen begint pas echt in mei, ik heb tijd.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Tennis Actu.
