Het is heel simpel. Kyrian Jacquet heeft Matteo Berrettini in de eerste ronde in Lyon verslagen met 7-6, 7-5. Een qualifier, thuis. En de sleutel van de match gaf hij zelf in de mixed zone: „Ik slaap thuis en ik kom met de step.”
Dat is exact wat ik al jaren zeg, niemand luistert naar mij. Het hotel is de dood van de speler. De chauffeur idem. In negentig procent van de gevallen, en ik ben nog mild, wint wie in zijn eigen bed slaapt de eerste set. De tiebreak van Jacquet bewijst het.
Ik, in Kitzbühel, in ’92, logeerde bij de mensen thuis, twee straten van de club. Ik had een fiets. Of een step, de modellen leken toen op elkaar. Ik heb een toekomstige top 10-speler heel ver geduwd. De context was anders, het regende niet, enfin, een beetje.
Want ja, Jacquet zei dat het „zwaar was vandaag met de regen”. Let op, ik zeg niet het tegenovergestelde van wat ik gezegd heb. Ik verduidelijk: de step is ideaal, behalve in de regen, dan is het nog beter, dat vormt het karakter.
Domme vraag, maar wanneer zei je dat eigenlijk precies, over die step?
In januari al. In de geest. Hij staat 79e op de live-ranking dankzij zijn Aziatische tournee, en ik heb het niet over het vliegtuig gehad, ça va?
Volgende ronde: Brandon Nakashima, vijfde reekshoofd. Mijn voorspelling past in één woord: tram. Men zal me niet bellen voor de tv-studio’s, hè.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
