Monaco heeft gewonnen, dus Monaco stijgt. Tot daar volg ik nog.
Daarna gaf men me de naam van de verdieping erboven: de Qualifiers. Domme vraag, maar als je een divisie stijgt, kom je normaal in een divisie terecht. Hier kom je in kwalificaties terecht. Ik heb rondgevraagd wat daar precies gekwalificeerd wordt, en ik kreeg drie antwoorden.
Er is ook de naam van de verdieping eronder, die Monaco verlaat: Wereldgroep I. Wereld, en één. Ik heb het twee keer nagekeken, en toch is dat niet het hoogste niveau. Men legt me uit dat het format in 2022 hertekend is en dat het sindsdien zo werkt. In 2022 was ik achttien en keek ik naar voetbal.
Dus je wint om te stijgen, je stijgt om je te kwalificeren, en je kwalificeert je om te spelen. Niemand rond mij vindt dat vreemd. Ik wel. Ik heb nog veel te leren.
De rest begrijp ik wel vanzelf. Na de eerste twee enkelspelen stond het gelijk. In het dubbel klopten Romain Arneodo en Hugo Nys het duo Harri Heliövaara en Patrik Niklas-Salminen met 3-6, 6-4, 6-3, terwijl Heliövaara nummer 1 van de wereld is in het dubbel. Daarna won Valentin Vacherot van Otto Virtanen met 7-6(3), 4-6, 6-4, de Monegaskische nummer 1 tegen de Finse nummer 1, en het was gedaan.
Het is heel simpel: alles wordt beslist in het dubbel, ik herhaal het al jaren, niemand luistert.
Het is de tweede zege op rij van Monaco in Wereldgroep I, een primeur sinds 2022: Cyprus in september 2025 om er binnen te raken, het Kazachstan van Alexander Bublik in februari 2026 om er te blijven. Vacherot wordt voorgesteld als de leider van de ploeg, en dat woord zegt tenminste wat het is.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Tennis Actu.
