Het feit is dubbel. Zverev is de tweede Duitse winnaar van de US Open, na Boris Becker in 1989. En nog vóór die finale had hij al een Duits record beet: 24 zeges op grandslamtoernooien in één seizoen, tegen 22 voor Becker in 1989.
Roland heeft de cijferlijst een hele tijd bekeken, zonder commentaar.
In 1989 telde niemand de zeges per seizoen. Men telde de titels, en men telde ze op één hand. Vandaag telt men de tweede rondes mee, men maakt er een record van, en iedereen is tevreden. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk. Noteer dat ik niet tegen vooruitgang ben, ik ben tegen deze vooruitgang. Enfin. Het is de tijd.
De rest van de rekening zou eerder in zijn richting gaan. Zverev is de vierde man uit het opentijdperk die twee majors wint in het seizoen van zijn eerste, na Jimmy Connors in 1974, Guillermo Vilas in 1977 en Jannik Sinner in 2024. Hij is de vijfde actieve speler met meer dan één majortitel, samen met Novak Djokovic, Carlos Alcaraz, Jannik Sinner en Stan Wawrinka. En hij is de eerste man geboren in de jaren negentig die er twee wint.
Zes jaar geleden, op hetzelfde court en in een leeg stadion, stond Zverev twee sets voor tegen Dominic Thiem in de finale van de US Open en verloor hij. Hij blijft de enige speler in de geschiedenis die een grandslamhalve finale won na twee sets achterstand, en daarna de finale verloor met twee sets voorsprong. Roland vindt dat die zin tenminste rechtop blijft zonder Excel-tabel.
Zes jaar om terug te komen winnen op hetzelfde court, ik had vier seizoenen nodig om terrein 4 weer op te durven na mijn tendinitis, dus ik begrijp de aanpak wel.
Over het seizoen staat Zverev op 25 zeges en 2 nederlagen in grandslamtoernooien: Alcaraz op de Australian Open, Sinner in de finale van Wimbledon. Roland heeft zijn papieren tennismagazine weggelegd en gezegd dat het, voor een finale op zondagavond, ging.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Tennis Majors.
