Davidovich Fokina heeft de Masters 1000 van Shanghai gewonnen, door Rafael Jódar te verslaan, zijn jonge landgenoot. Volgens We Love Tennis is het de mooiste titel uit zijn carrière. Ik begrijp het gevoel. Mijn mooiste titel is een overwinning in de interclub in het enkelspel, met wind, op terrein 4.
Daarna postte hij de foto. Hij, zijn team, een glas champagne in de hand, en Roger Federer ernaast, die de finale vanop de tribune had gevolgd. De legende met 20 grandslamtitels, preciseert de bron.
Ik kijk naar die foto en ik zie intenties. Het team, het glas champagne in de hand, Federer ernaast. Dat is exact het schema van onze foto aan de kantine. Alleen staat er bij ons in plaats van Federer Didier, die de frietzak vasthoudt en altijd zijn ogen dicht heeft.
Het niveau van de foto’s na de match is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet. De mijne nam ik met mijn gsm op mijn statistiekenmap, zelfontspanner op tien seconden. Het resultaat is wazig. Dat komt door de verlichting, de neon van terrein 4 valt tot op de kantine.
De jongeman heeft zijn team, en een goedgeklede meneer naast zich. Bij ons nam de neef de foto. Didier heeft zeker ook een mama.
En Federer is, technisch gezien, een toeschouwer. Wij hebben ook toeschouwers. Twee, op zondag om tien uur, als het niet plenst. Ze poseren niet, maar ze zijn er.
Op twee trainingen na, hè, had ik dezelfde foto. Het ontbreekt me alleen aan de titel in een Masters 1000, en aan de Zwitser.
Het klopt, we hebben het nagekeken: We Love Tennis.
